Kariyer yolculuğum boyunca pek çok farklı kurumda, çeşitli pozisyonlarda görev aldım. Bu süreçte, her kurumun kendine özgü dinamikleri, kültürü ve yönetim tarzları olduğunu deneyimledim. Ancak bazen en beklenmedik anlar, bize iletişimin ne denli hayati olduğunu hatırlatır.
Yeni bir işe başladığım ilk hafta, ekip arkadaşlarımla öğle yemeği için dışarı çıkmıştık. O sırada, geçmişte birlikte çalıştığım ve o dönemde doğrudan yöneticim olan biriyle karşılaştım. Ayrılırken bana karşı beklediğimden daha mesafeli bir tavrı vardı. Şimdi ise farklı bir firmada yönetici olarak görev yapıyordu ve yollarımızın kesişmesi sürpriz olmuştu.
Masamızda yeni yöneticilerim ve ekip arkadaşlarım vardı. Selamlaştık ve sohbet etmeye başladık. Bana “Ne yapıyorsun?” diye sorduğunda, yeni görevime başladığımı samimiyetle anlattım. Ancak ardından gelen cümle beni ve ortamı şaşırttı:
“Ben olsam seni işe almazdım.”
O an kısa bir sessizlik oldu. Masadakiler ne olduğunu anlamaya çalıştı. Ben de bu söz karşısında bozulmuştum. Durumu fark eden eski yöneticim hemen, “Şaka yaptım” dedi. Fakat iş dünyasında, bazen şaka diye söylenen sözler bile ilişkileri ve ortamı soğutabilir.
Bu yaşanmışlık bana bir kez daha gösterdi ki, profesyonel hayatta kurduğumuz cümleler, özellikle ilk izlenimlerde, sadece söylenenleri değil, aynı zamanda karakterimizi ve iletişim becerilerimizi yansıtır. Söylediklerimizin karşıda bıraktığı etkiyi düşünmek, ilişkilerimizi sağlam tutmanın temelidir.
İş hayatında etkili iletişim, sadece doğru kelimeleri seçmek değil; aynı zamanda empati kurabilmek ve sorumluluk almaktır. Bir cümlenin, hele ki karşı tarafın kariyerinin henüz başında olduğu bir ortamda, nasıl algılanacağını iyi değerlendirmek gerekir.
Sonuç olarak, iletişimde sorumluluk bilinci, profesyonel başarının ve sağlıklı iş ilişkilerinin anahtarıdır.
